Dinsdag 13 mei 2008.
Om 18.00 uur namen we afscheid van onze geliefden en vertrokken we bepakt en bezakt richting schiphol. Een kennis wilde ons naar Schiphol brengen maar naarmate we dichter bij Amsterdam kwamen werd het verkeer drukker. We besloten om het risico van een file te vermijden en stapten in Weesp op de trein die ons binnen een half uur naar Schiphol bracht. Toen we op het vluchtschema onze vlucht opzochten bleek deze gecanceled te zijn. Wat nu? Bij de incheckbalie bleek dat we waren ingedeeld bij een andere maatschappij.
Het inchecken met de nodige ondervragingen leverde verder geen problemen op.
Eerst nog wat tax-free inkopen doen en een half uur vroeger dan was gepland vertrokken we richting Israël. Op Ben Gurion stond 4 uur later onze auto klaar. Via Jeruzalem reden we naar de Dode Zee waar we na een kopje koffie op de hoek bij Jericho om 7 uur in Ein Bokek. Onze kamer was nog niet klaar maar na een ontbijtje was alles geregeld en konden we onze kamer betrekken.
Meteen de solarium entreekaarten opgehaald bij de kliniek om daarna onze bedden op te maken. Het was zo druk dat we moesten zoeken om een bed en een matras, maar de in de Nederlandse hoek werd een en ander bij elkaar gesprokkeld zodat we na een half uurtje konden liggen. Na een uur zon hebben we onze kamer weer opgezocht om eerst wat bij te slapen. ´s Middags nog een uurtje in de zon en de eerste kuurdag was alweer voorbij.
Het weer was de eerste dagen half bewolkt. Dit is om te beginnen met de kuur wel aangenaam, niet te warm dus minder kans op verbranden. We ontmoetten alle kuurvrienden en bekenden en iedereen heeft zijn verhaal. Het is een internationaal gezelschap en de dag is om voordat we er erg in hebben.
Van 16.00 tot 18.00 uur is er voor de gasten van hotel Oasis koffie met gebak, waar gretig gebruik van wordt gemaakt. We zitten buiten in de tuin (i.v.m. de mogelijkheid om te roken) en ontmoeten de dames (tijdens het kuren zijn mannen en vrouwen gescheiden) en praten over onze ervaringen van de dag. Hierna vertrekt iedereen naar zijn kamer om even lekker een oliebadje te nemen en zich klaar te maken voor het diner.
Het is nog redelijk druk in het hotel dus zijn we meestal niet de eersten die aan tafel gaan. Het eten is goed en gevarieerd. Soep, salades, vlees en vis, groenten, aardappelen en rijst. Bijna iedere avond is er een specialiteit in de vorm van vlees, wokgerechten of wraps. De mensen van de keuken doen hun best maar toch wordt de smaak van het eten na een tijdje eenzijdig en verdwijnt de honger.
Het ontbijt is zeer uitgebreid, en we nemen iets mee van het ontbijt voor de lunch wat we op de kamer of in het solarium nuttigen.
Op de vierde dag van de kuur wordt het erg warm, wel tot over de 40 graden. We doen kalm aan en schuilen af en toe een paar minuten in de schaduw, waar de wildste discussies plaats vinden. Om af te koelen van het zonnen en de verhitte gesprekken nemen we een douche en na ons weer te hebben ingesmeerd met olie vleien we ons weer neer op het ligbed in de zon.
Tussen 12 en 14 uur zoeken de meeste kuurgangers de koelte van de airco in het Hotel op om even bij te komen waarna de terugkeer in het solarium vaak erg tegen valt. Even doorbijten en voor je het weet is het weer koffietijd.
afscheid van de vertrekkende groep
Al snel gaat een groot gedeelte van de groep weer naar huis. Na 4 weken kuren zijn de meesten goed opgeknapt en verlangen weer naar huis.
Iedereen komt in de tuin om afscheid te nemen en de groep uit te zwaaien. Een paar weken met elkaar optrekken schept een band en we wensen iedereen goeie reis terug en misschien tot volgend jaar.
Nadat de bus is vertrokken vervolgen wij onze kuur.
´s Avonds na het eten lopen we naar de “Champs Elisee....” en drinken op een terrasje een cappuccino of een glaasje bier. De meesten van ons houden het niet zo lang vol en gaan al snel weer richting hotel. Moe van een dag zon kunnen de meesten slapen als een roos en de volgende dag zien we elkaar om 7 uur weer aan het ontbijt.
Iedere dag worden de plekken minder. We doden de tijd tijdens het zonnen met lezen, koude watermeloen eten en naar muziek luisteren.
Uit de verhalen van de dames blijkt dat het er aan de vrouwen kant minder gezellig toegaat als bij ons. Er wordt gevochten om bedden en schaduw plaatsen en de sfeer is vaak gespannen, vooral wanneer er nieuw patiënten arriveren.
Het is vandaag heerlijk weer geweest, niet te warm en een felle zon. We besluiten (de Urkers) om morgen een dagje te luchten. Even een dag geen zon en uit de zandbak. We gaan met onze huurauto naar Tel Aviv om te genieten van een duik in de Middellandse zee en daarna de stad in te gaan. Het is een verademing wanneer je even lekker kunt zwemmen. Het water van de Dode Zee is lauw en verfrist amper. Ook kun je niet echt zwemmen en moet je oppassen om niet te spatten. Wanneer er water van de dode zee in je ogen komt moet je het snel uitspoelen met zoet water.
3e week:
Ik was gisteravond na het eten zo moe dat ik mij bij mijn maten verontschuldigde en naar mijn kamer ben gegaan waar ik als een blok in slaap viel. Iedereen ervaart op een of andere manier een dip tijdens de kuur en nu was ik aan de beurt.
Als een roos heb ik geslapen tot 8 uur waarna het ontbijt me heerlijk smaakte. Snel de tas gepakt, schone handdoeken gehaald en naar het solarium. Vanuit de airco in het hotel krijg je, zelfs ’s morgens vroeg, weer een warme deken over je hoofd wanneer je buiten komt.
Goede Morgen, Boker Tov, Gute Morgen, Morning…
Ik zoek mijn bed op , neem een douche en smeer me in. Nico heeft een sinaasappel en een puddinkje op m’n bed neergelegd. Hij, als senior kuurder, zorgt goed voor ons.
Het is om 9 uur al bloed heet en het zweet loopt er uit. Drinken, veel drinken. Misschien is het water van de Dode Zee verfrissend in deze hitte. Echter het water heeft op het bordje van de strandwacht een temperatuur van 36 graden. Weinig verfrissend dus. Het water begint me na 5 minuten te prikken over mijn hele huid. Ik bijt nog vijf minuten door en ren naar de douche. Weer smeren en liggen….het is bloed heet. Waar hebben we deze kwelling aan verdiend, vraag ik me moedeloos af. Ik zweet als een otter en ren, terwijl ik mijn voeten verbrand aan mijn badslippers, naar de schaduw. Mijn fles water is leeg. Snel vullen en drinken maar weer.... De tijd schiet niet op. Half twaalf….Nog een uurt zweten in de zandbak voor dat we pauzeren.
We lopen als slakken in de hitte naar het hotel. Heerlijk die koude lobby. Op mijn kamer nuttigen we een soepje en een broodje en ik ga even liggen om bij te komen. Om 2 uur wordt ik door mijn collega’s door een bom op de deur gewekt. Buiten gekomen brandt de zon op mijn lichtelijk verbrande huid en de moed zakt me in de schoenen. Nog 3 uur in de zandbak!!!.
Ik luister muziek, half in de schaduw en laat mijn gedachten varen. Hoe is het thuis? Een gevoel van melancholie besluipt mij. Na drie uur is de kracht van de zon wat afgenomen en ik ga weer op mijn bed liggen. Smeren, drinken en zweten. Voorkant, achterkant en zijkanten. Gelukkig, bijna 5 uur, koffietijd.
Er zitten al een aantal kuurders in de tuin en de capuchino smaakt best na zo’n dag. We praten wat en ik begin me wat beter te voelen. Om 6 uur laat ik mijn bad vollopen en gooi er een flinke scheut olijfolie in. Ik zie dat mijn psoriasis zo goed als verdwenen is. Nog een paar dagen doorbranden en de kuur zit er weer op. Ik bekijk mijzelf tevreden in de spiegel. Ik ben bruiner dan ooit en mijn huid is gaaf. En daar doen we het uiteindelijk voor......
Het einde van de kuur is weer aangebroken. Vannacht om 1 uur vertrekken we richting Ben Gurion airport. Na een lastige controle door Israëlische security hebben we een rustige vlucht richting Amsterdam, waar onze geliefden ons staan op te wachten. We willen aan iedereen laten zien hoe “schoon” we zijn geworden. Met verbazing zien ze de resultaten van 4 weken afzien.
We kunnen weer een tijdje vooruit. Na het afscheid van de groep wensen we iedereen het beste en waarschijnlijk voor een groot aantal: tot volgend jaar.
